Bir Harfin Ötesinde Derinleşmek

Senin yıkılmayan duvarların varsa, benim de pes etmeyen inadım var dedi kadın. Uzun zaman olmuştu yazmayalı. Söz vermiştim yazmayacaktım bir süre, onun yerine yaşamayı tercih edecektim fakat olmadı. Yine bir cumartesi sabahı yatağımdan kalkıp, pc başına büyük bir heycanla oturdum. Yeni bir ben inşa etmeye çalıştığım son zamanlarda birilerine ayna görevi olmaktan sıkılmaya başladığımı fark ettim. Bu belki farklı bir uyanış dönemimdi, belki de hayatın içinde kendime farklı bir yer edinme temellleri atışımın başlangıcı....

Duyguların belli bir miadı olmalıydı.. Üretim ve son kullanma tarihleri gibi.. Belki o duygular hiçbir kişinin kullanımına açık da olmayabilirdi...  Duyguyu kimseyle paylaşmamanın verdiği ketumluk seviyesi... Yaşa bağlı tecrübeliyim edasının verdiği aşırı özgüven (fazla açıklama yapmaya gerek var mıydı onun tarafında bilinmez)...

Hayat uykudan tatlı bir uyanışla başlarken, gün içinde karşılaştığımız kişiler yüzümüze taktığımız sosyal maskelerin (kimileri buna persona der) birer yansıması belki de.. Kimine göre birine rastlarsın, konuşursun, iletişim devam eder, birbirine ayna olursun.. Hiç farkında olmadan kendine itiraf edemediğin gerçek öz benliğinin derin izleri bir süre sonra ortaya çıkmaya başlar... Ve işte  bütün hikaye tam da o ''an'' başlar.. Zihnin başlarda seninle dalga geçer gibi günlük hayatın içinde işaretler verdiğinden haberin yokmuşçasına.. Tam da öyle bir zamanda kendinle yüzleşmelerinin arenasında karşında korkak ve geçmişe esir bir 'sen' ile ne yapacağını bilemediğin başka bir sen ortaya çıkar...

Kendine 'sen' olma fırsatı tanıyan 'o', seni ürkütmemek için kendi çapında aklından geçmeyen bir değişimde olduğunun bile farkında değildir.. Değişim ve gelişim, iletişimde gidilmesi ve yaşanması gereken birer minik heyecanlardır. Ama korku, endişe, belirsizlik, geleceği kontrol etme dürtüsü ve keskin önyargılar kişinin geleceğe dair kader çizgisi dışında olma ihtimalinin üzerini kapatabilir.. Ne demişler büyük lokma ye, büyük söz etme.... Her insanın yürümesi gereken taşlı, çakıllı, topraklı yollar vardır.. Nerden bilebilir bu yolların her birinin tek bir çizgide birleştiğini.. 

Yazmaya cesaret edişimin ardında bana güç veren büyük bir inanç ve dirayet var..  Kendimi hayallerime ve değişim sürecime eşlik eden güzelliklere sakladım. Ne yaşarsam yaşayayım anlatılamayan ve kelimelere dökülemeyen nice duygu ve düşünceler örügüsü var zihnimde .. 

İşin özü taktikler, planlar, projeler, farklı personalar ve kalıplar olmadan bütün benliğimle bana kendim olma fırsatını veren duygunun peşinden gideceğim.. Yolun sonunu düşünenlerin kahraman olamadığı üç günlük dünyada kişinin kendi olarak var olabileği hissinin bu denli önemli olduğun hissettiğimden beri kafamın içinde solo dansımı gerçekleştiriyorum..  

Size eşlik edecek biri içindeki çocuğun sesine kulak veren, kaskatı duvarlarından içeriye ışığınızın sızmasına izin veren ve gözlerinizde hayatın samimi ve sevimli ritmini yakalayabilen biri olsun.. Buna ruhunuz için izin verin, Ertelemeyin..

Birlikte sözsüz iletişimin sihirli gücünü yakalayabildiğiniz, bazen bir 'k' harfinin derinliğinde susabildiğiniz izlerde buluşabildiğiniz cesur kahramanlar tanıyın..

Her zaman derim.. Bakmakla görmek arasındaki inci çizgiler hayatın en leziz durakları.. 

O lezzetli tadımlarda buluşmak ümidiyle...

Ruhunuzu şımartın.. Buna değersiniz...