Fikirlere saygı, insana değerin yansımasıdır!
Sorumluluklar gözü ne zaman korkutmaya başladı dersiniz... Çocukluğuma dair anılarda bugün annemin öğrencilerinin montlarını giydirmesi, çözülen ayakkabı bağcıklarını bağlaması, burnunun kenarında kuruyan sümüğü peçeteyle silmesi, ağlayan bir öğrenciye sarılması, beslenmesi olmayan öğrenciye yiyecek bir şeyler alması geliyor aklıma.. O soğuk kış günlerine dair anılarda bugün hayatın ta içinde, yüreğinde insanlığımızı kaybetmeye nasıl yüz tuttuğumuz canlanıyor hafızamda.. Bugünlere nasıl geldiğimizi merak ediyorum Sanki insanlığı yitirmek için önceden çok çabalamış olmalılar.. Bilemiyorum.. Türlü türlü cevaplar aklımın ucunu tırmalıyor gibi kemiriyor da bir taraftan Mesleki deformasyonları da bu insanlığı yitirip hissizleşme vakasına katarsak durum çok vahim İnsana verilen değerin yok olması beraberinde fikirlere olan değeri de tüketti diyebiliriz Hiç dikkatinizi çekti mi herhangi bir ortamda kendi fikrinizi öne sürdüğünüzde fikrinize saygı duyulup bir tepki alabiliyor musunuz? Veya duy...